شعر شیرین ترازیا سروده نجف آزادبخت

شیرین ترازیا ،شیرین ترازیا                  شیرین پری عزم دیرین ترازیا

رازیا وه خشم ، خیزیا و نازیا                دیدش جرگ و برگ مجنونم گازیا

سرتا پا پوشای کالای زرین باف            وژ زرد برگ قرمز مانو هور نه قاف

هی کرد خادمان یک یک کردن جم        هدیه سلطان ، خادمه ی مریم

دان ئو کاو کوی سپای می ارقم            ئوان بین وه ماس وژ بی وه سر رم

هر که ی تشریف برد ئو پای تلمیت گا      تلمیت گای حوران قدیم نشاط جا

چوی خاص مخرامان چوی هرده جاران    کفت ئو نوای خیل شیرین رفتاران

بال برد ئو هاوا شاناش ئو روی دار          ئر دو شاخه دار حلقش کرد قرار

ئوسا که شیرین شوق دیده ی سرمس      هر دو پای تناف آورد کرد ئو پس

جوزه گریش دا شای شکر داران           پاش نه پای شاخه ی رضوانیش واران

پای چپ وه ادب ویاران وه ناز              چمان بازی بی ژه لام کرد پرواز

مچیا وه ی راوه بانوی دلارام                دلارام وه نام پری دخت سام

تمرز وا شمال هر وه کمینن                  همته زار وصل ئو مه جبینن

تا ئو پیش بیو نه تو جامه ی مو             ژه هم بشکافان یخه و قلف و قو

کفتش ئو روی بان شمامان زرد            محشر یکی بی لیل وه دوان کرد

هنای هام دردان هام دوشان فرد         «نجف» تماشای زلف و خالش کرد

شعر : نجف آزاد بخت