داستان (متل)
لٛـۏرٚی مـؽـنـجـائـی
گۊیش سیلاخوری
د یه گپؽ اْشنفتم که مۉئت: هۋچ گلٛ نئدیمه کس نادونی خوشه دیاری بنه، مر اۊ که هشکه کس هنی چنه مزنه ۉ خلاس نڤؽئه، دساکار چنه دؽئݩ با.
سی هر چنه سرؽ هؽ ۉ بنار
چنه د مؽنجا چنه کم بؽار
اۊ گپ هۊش ۉ کار ۉ رٚه‌زؽئشت
نمۉئه چنه تا نۉئینه دون بؽ‌کنشت
گولسون سعدی
یکی را از حکما شنیدم که می‌گفت: هرگز کسی به جهل خویش اقرار نکرده است، مگر آن کس که چون دیگری در سخن باشد همچنان تمام ناگفته، سخن آغاز کن.
سخن را سر است ای خداوند و بن
میاور سخن در میان سخن
خداوند تدبیر و فرهنگ و هوش
نگوید سخن تا نبیند خموش
گلستان سعدی
مـحـمـدرٚضا گـۊدرزی
