کاربرد همزمان صنعت ایجاز و اغراق در ادبیات لری

ایجاز به زبان ساده یعنی اینکه شاعر با حداقل کلمات، بیشترین محتوا یا پیام را بیان کند.

اغراق بزرگنمایی کردن یک ویژگی خارج از نرم و عرف است که جهت تاثیرگذاری بیشتر پیام به کار می رود

مثلا فردوسی در مورد افراسیاب چنین از صنعت اغراق استفاده کرده است:

شود کوهِ آهن چو دریای آب
اگر بشنود نام افراسیاب

گاه اغراق به شیوه ی منفی و سلبی صورت می گیرد مثلا طرف می گوید حتی یک ریال هم ندارم.

اما مرحوم میرغیظی میرعالی( متوفی ۱۳۶۸ ه.ش) شاعر لر از بخش الوار گرمسیری اندیمشک در مورد برخی محصولات شرکت های خودروسازی که خودرو بی کیفیتی تحویل مردم می دهند ولی یک اسم شیک و زیبا روی آن می گذارند تک بیتی طنزآمیز سروده است که نمونه ای درخشان از کاربرد همزمان صنعت ایجاز و اغراق در ادبیات لری است:

رنڳ زڌه وه پِلؽتؽ کردِشَه شوِلؽتؽ

یعنی ورقه فلزی بی کیفیتی را رنگ آمیزی کرده است و آن را در ظاهر بصورت ( یک ماشین باکیفیت و باکلاس همچون) شورلت درآورده و نامگذاری کرده است.

( چون آن زمان ها شورلت به عنوان ماشینی شیک و آخرین سیستم مطرح و سر زبان ها بوده است)

شاعر در اینجا به زبان طنز و اغراق سلبی چنین خودروهایی را یک ورقه رنگ آمیزی شده با نام زیبا می داند که کیفیتی ندارند.

همچنین با آرایه ی ایجاز در این تک بیت کوتاه ، پیامی به اندازه‌ چند صفحه شکایت یا درددل از دست این گونه خودروها داده است.

این تک بیت که چندین دهه پیش سروده شده است هنوز زبان حال و درددل مردم از خودروهای بی کیفیت است.

پلیت:ورقه، فلز، مخصوصا ورقه فلزی بی کیفیت. این واژه در اصل واژه ای با ریشه لاتین است(plate) که وارد لری شده است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *