واژه ویون( ویو) vion

این واژه در لری امروز منقرض شده است ولی در یک ضرب المثل قدیمی وجود داشته  که از متولدان دوسه دهه آخر دوره قاجار  ثبت شده است:

ویوداری و بیعاری( ویونداری و بیعاری) یعنی عاشقی و بیعاری

اما در بررسی ریشه شناسی ( اتیمولوژی ) کلمه دریافتیم که این واژه ریشه ایرانی کهنی دارد .‌وین در ایرانی کهن یعنی عشق، محبت چنانچه واژه پروین در فارسی در اصل یعنی سرشار از عشق / پر از محبت

در کردی سورانی این واژه به صورت اوین( ئه وین) پدیدار گردیده است و به عاشق ئه ویندار( اَویندار) می گویند.

پس ویون، وین و ئه وین از یک ریشه اند vin; vion; avin .

ویون( ویو): عشق

ویوندار( ویودار): عاشق

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *