یک تقسیم بندی پنج سنجه ای از وضعیت سلامت زبان ها

۱. زبان مرده dead language: زبان مرده به زبانی گفته می شود که دیگر هیچ گویشوری نداشته باشد
مانند پهلوی، لاتین…
با مرگ آخرین گویشور یک زبان آن زبان نیز جزو زبان های مرده محسوب می شود.

۲. زبان روبه مرگ( در حالت احتضار) moribund language : زبانی که تعداد گویشوران آن بسیار کم شده باشد، گویشوران باقی مانده همه‌ کهنسال هستند و طبیعتا طی یک دهه یا دو دهه آینده با مرگ تعداد گویشوران باقی مانده، آن زبان نیز خواهد مرد .

۳. زبان درمعرض خطر endangered language:
زبان در معرض خطر زبانی است که ممکن است تعداد گویشوران آن هم بالا باشد ولی به دلایلی مثلا انتقال طبیعی آن به نسل بعدی متوقف شده باشد و کودکان آن سخنور زبان دیگری غیر از زبان مادری خود شده باشند.

۴. زبان سالم healthy language : به زبانی گفته می شود که والدین آن بدون هیچ دغدغه و واهمه یا بهانه ای آن را به کودکان خود انتقال می دهند و به کار می برند.

۵. زبان قوی strong language : زبانی است که علاوه بر انتقال طبیعی آسان و بدون مانع آن به نسل ها( سالم بودن) از امکانات اجتماعی برای رشد و پویایی خود نیز برخوردار باشد مانند آموزش، رسانه و.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *